ชันโรง

ชื่อวิทยาศาสตร์  Trigona laeviceps

ชื่อสามัญ  Stingless bee

ชื่อท้องถิ่น  ชื่อไทย: ชันโรง ชื่อท้องถิ่น: ชื่อท้องถิ่น: เหนือ ขี้ตัวนี, ขี้ตึง

     

ชันโรง ของน้องชายผม(โย) ขอบคุณมา ณ.ที่นี้

     

     ชันโรงหรือผึ้งจิ๋ว จัดเป็นแมลงผสมเกสรที่มีพฤติกรรมในการตอมดอกไม้ผลหลายชนิดที่ก่อให้เกิดการผสมเกสรอย่างเด่นชัด และแพร่กระจายพันธุ์อยู่ทั่วทุกภาคของประเทศ ชันโรงเป็นชื่อสามัญที่ใช้เรียกผึ้งที่ไม่มีเหล็กใน(Stingless bee) ซึ่งมีการแพร่กระจายพันธุ์อยู่ทั่วทุกภาคของประเทศไทย แต่ละภาคจะมีชื่อเรียกชันโรงแตกต่างกันไป ทางภาคเหนือเรียกชันโรงชนิดตัวเล็กว่า “ขี้ตัวนี ขี้ตังนีหรือขี้ตึง” (Trigona laeviceps)ถ้าเป็นชนิดตัวใหญ่ขึ้นไปอีกจะเรียกว่า ขี้ย้าดำ (Trigona apicalis และ T.collina) ส่วนชันโรงที่มีขนาดใหญ่มากหรือเรียกว่าชันโรงยักษ์ เรียกว่า ขี้ย้าแดง (T.fimbriata) ทางภาคใต้เรียกชันโรงไม่ว่าเล็กหรือใหญ่ว่า “แมลงอุง” ภาคะวันออกเฉียงเหนือ (ภาคอีสาน) ซึ่งพบชันโรงที่ทำรังใต้ดินว่า “ขี้สูด” ส่วนทางภาคตะวันออกเรียกว่า”ตัวชำมะโรง หรืออีโลม” ภาคตะวันตก เรียกว่า “ตัวตุ้งติ้งหรือ“ติ้ง”

       (ในทางเครื่องรางได้มีการนำมาใช้อุดท้องเบี้ยหลังจากกรอกปรอทไปแล้ว เป็นหนึ่งในขั้นตอนการทำเบี้ยแก้ สายวัดนายโรง และวัดกลางบางแก้ว เป็นตัน กฤษฎา)       

  

ที่มา  www.clinic-tech.com